Vandaag vertrokken we naar onze laatste camping en wel in Christchurch.
Eerst zijn we nog het stadje Oamaru in geweest daar hebben we de architectuur bestudeerd. Jan werd daar nog geinterviewd door de plaatselijke radio, tenminste dat zei hij ,we weten niet of dit waar is want wij hebben hem niet op de radio gehoord.
In Christchurch zijn we op een zeer luxe camping aangekomen.Vooral de wasbakken bij de toiletten waren erg fraai en modern.
Ook de keuken zag er picobello uit, helaas geen gebruik van gemaakt want we gingen voor de verandering weer eens uit eten.
Een achternicht van Ton,voor de gezelligheid tante Nellie genoemd, die hier in Christchurch woont ging samen met haar man Richard ook mee.
Heerlijk bijgepraat en lekker gegeten.
maandag 2 februari 2009
26e camperdag, 30 januari
Vandaag eerst vertrokken richting Moeraki. Hier liggen de zogenaamde boulders. Dit zijn ronde ballen van zo'n anderhalve meter doorsnee die zijn ontstaan door vulkanische activiteiten. Hier hebben we ook koffie gedronken. Daarna ging de reis verder richting Oamaru waar we vrij vroeg aankwamen. Na de middag lekker lui doorgebracht te hebben hebben we heerlijk gesmuld van de spaghetti die door John met zorg was klaar gemaakt.
's Avonds zijn we naar de blauwe pinquinparade geweest. Deze pinquins zijn het kleinste soort van zo'n maximaal 30 cm hoog.Op een tribune zagen we hoe zo'n 140 pinquins uit de zee op de rotsen klommen om langs een vervaarlijk uitziende zeehond te sluipen om hun slaapplaats te bereiken. Een komisch gezicht en een avondvullend program.
Later op de parkeerplaats kwamen we ook nog pinquins tegen.
Na op de camping nog een borrel te hebben genuttigd en de prachtige sterrenhemel te hebbben bewonderd zijn we weer naar bed gegaan.
's Avonds zijn we naar de blauwe pinquinparade geweest. Deze pinquins zijn het kleinste soort van zo'n maximaal 30 cm hoog.Op een tribune zagen we hoe zo'n 140 pinquins uit de zee op de rotsen klommen om langs een vervaarlijk uitziende zeehond te sluipen om hun slaapplaats te bereiken. Een komisch gezicht en een avondvullend program.
Later op de parkeerplaats kwamen we ook nog pinquins tegen.
Na op de camping nog een borrel te hebben genuttigd en de prachtige sterrenhemel te hebbben bewonderd zijn we weer naar bed gegaan.
25e camperdag, 29 januari
Vandaag hebben we ons opgesplist in 3 groepjes. John en Lidy hadden een wasochtend en zijn 's middags Dunedin in gegaan en hebben daar sushi gegeten en 2 kerken bekeken. Jaquelien, Marian en Gemma hebben cultuur gesnoven We waren 's morgens om 10.oo uur vertrokken met de bus de stad in. nadat we enkele mooie gebouwen hadden bezichtigd zijn we het Otago Settlers museum in gegeaan. was super leuk om te zien hoe de Maori's een kano maakten en hutten bouwden. Er stond een voorbeeld van zo'n hut in het museum waar je in mocht kruipen, dus Gemma besloot dat er weer eens een foto gescoord moest worden , ze moest dan wel op haar platte buik de hut in kruipen maar dat was geen probleem. Er stond ook nog een hele oude polyfoon waar we 20 dollarcent in moesten gooien en waar dan een gezellig muziekje uitkwam.Bij de uitgang aangekomen was er een kinderhoek waar Marian en Gemma nog een verkleedpartijtje hebben gehouden waar natuurlijk weer de nodige foto's en films van zijn genomen.
Ton,Jan en Liesbeth hebben deze dag de wandelschoenen aangetrokken voor een lange wandeling. Helaas ging dat niet door omdat het strand was gesloten vanwege het broedseizoen van de pinquins. Ze zijn toen met een plaatselijke boer naar het hoogste punt van het schiereiland Otago gelopen.
Later op een ander strand kwamen zij een giga zeeleeuw tegen die vervaarlijk brulde tegen Jan, toen die weer eens te dichtbij een filmpje wilde maken.
Groot was de verrassing toen ze ook nog een geeloogpinquin tegen kwamen, later bleek dat ze eigenlijk helemaal niet op dat stukje strand mochten komen!
's avonds weer lekker uit eten geweest in het stadje Dunedin.
Ton,Jan en Liesbeth hebben deze dag de wandelschoenen aangetrokken voor een lange wandeling. Helaas ging dat niet door omdat het strand was gesloten vanwege het broedseizoen van de pinquins. Ze zijn toen met een plaatselijke boer naar het hoogste punt van het schiereiland Otago gelopen.
Later op een ander strand kwamen zij een giga zeeleeuw tegen die vervaarlijk brulde tegen Jan, toen die weer eens te dichtbij een filmpje wilde maken.
Groot was de verrassing toen ze ook nog een geeloogpinquin tegen kwamen, later bleek dat ze eigenlijk helemaal niet op dat stukje strand mochten komen!
's avonds weer lekker uit eten geweest in het stadje Dunedin.
24 camperdag, woensdag 28 januari
's Ochtends zijn wij richting Dunedine vertrokken. Hier arriveerde wij bijtijds. Daar er onderweg weinig te zien was of raken wij gewend aan de mooie omgevingen? Nadat de campers weer op een top tien camping geparkeerd waren, zijn wij naar het schiereiland Otaga gereden om Albratrossen en pinquins te spotten. Dit schiereiland is de enigste plaats op de wereld waar de albratrossen aan land broeden. De albatrossen waren indrukwekkend, maar ze zijn heel moeilijk te fotograferen. Hierna zijn wij naar het geeloogpinquin reservaat geweest. Dit is een van de zeldzaamste, maar ook een solitair levend soort. Wij hebben er wel zeven gezien. Wij kwamen heel laat terug op de camping. Net op tijd om de heerlijke vis te BBQ, maar de eetkeuken werd al gesloten.
23e camperdag, 27 januari
We schrijven de laatste week vanuit het vliegveld in Hong Kong. We hebben een aantal dagen geen internet gehad en het was ook erg druk. Onze excuses.
We beginnen dus met ons bezoek aan Milford Sound. We hadden lekker geslapen in een gezellige camping. Het was een beetje een jeugdhostel idee. Om 23:00 uur werden we uit de lounge gezet en moesten we naar bed.
Ondertussen hadden we onze eerste levende Kea's gezien. Ze waren erg brutaal en groter dan we verwacht hadden. John moest wel zijn schoenen beschermen, want ze zijn onzettend brutaal.
Via het reisbureau hadden we de cruise van Milford cadeau gekregen. We hebben prachtig weer gehad. Het was een mooie cruise, mooie watervallen, bergen die recht uit de zee omhoog kwamen, zeehonden, maar ook dit keer geen dolfijnen. We zijn ook nog bij een onderwaterresearch centrum geweest. Her kon je de sound op 8 meter diep bekijken. Dit maakte het duiken overbodig. We hebben daar het zeldzame zwarte koraal gezien, welke trouwens voornamelijk wit gekleurd was.
Terug hebben we dezelfde weg genomen als de dag ervoor, alleen hebben we nu nergens meer gestopt.
Totdat Jacquelien aangehouden werd door de politie. Ze was met twee wielen over een doorgetrokken gele lijn gegaan, in een scherpe bocht. Dit kostte Jacquelien 150 dollar.
We probeerden zover mogelijk richting Dunadin te komen, echter we zijn in Mossburn gestrand. Dit is een gehucht, waar wel geteld 1 restaurant stond. Hier zijn we dan ook lekker uit eten geweest. Gemma nam tot grote verbijstering van de eigenaar een mixed grill. Dit kon een dame alleen volgens hem niet op. Dus werd er een weddenschap afgesloten een fles wijn als haar dit lukte.
Affijn met een fles wijn rijker kwamen we terug op de camping.
Het was erg koud op de camping en dus gingen we binnen (bij Ton en Gemma) een spelletje spelen. De camper stond echter absoluut niet recht dus deze moest rechtgezet worden.
Een korte indruk:
Marian en Jacquelien in de camper de kopjes koffie vast te houden. Ton achter het stuur. Gemma buiten de camper met de elektra in de handen achter de camper aan. De camping was zo groot als een voetbalveld. Toen de camper eindelijk rechtstond was het snoer te kort om bij de elektrische aansluiting te komen. Uiteindelijk zijn ze geeindigd bij de cornervlag.
Bij de cornervlag was het erg stil en eenzaam.
Het geheel is gefilmd door Jan, dus dit moeten jullie zien.
Het was de koudste nacht van de vakantie, iedereen heeft het steenkoud koud gehad.
We beginnen dus met ons bezoek aan Milford Sound. We hadden lekker geslapen in een gezellige camping. Het was een beetje een jeugdhostel idee. Om 23:00 uur werden we uit de lounge gezet en moesten we naar bed.
Ondertussen hadden we onze eerste levende Kea's gezien. Ze waren erg brutaal en groter dan we verwacht hadden. John moest wel zijn schoenen beschermen, want ze zijn onzettend brutaal.
Via het reisbureau hadden we de cruise van Milford cadeau gekregen. We hebben prachtig weer gehad. Het was een mooie cruise, mooie watervallen, bergen die recht uit de zee omhoog kwamen, zeehonden, maar ook dit keer geen dolfijnen. We zijn ook nog bij een onderwaterresearch centrum geweest. Her kon je de sound op 8 meter diep bekijken. Dit maakte het duiken overbodig. We hebben daar het zeldzame zwarte koraal gezien, welke trouwens voornamelijk wit gekleurd was.
Terug hebben we dezelfde weg genomen als de dag ervoor, alleen hebben we nu nergens meer gestopt.
Totdat Jacquelien aangehouden werd door de politie. Ze was met twee wielen over een doorgetrokken gele lijn gegaan, in een scherpe bocht. Dit kostte Jacquelien 150 dollar.
We probeerden zover mogelijk richting Dunadin te komen, echter we zijn in Mossburn gestrand. Dit is een gehucht, waar wel geteld 1 restaurant stond. Hier zijn we dan ook lekker uit eten geweest. Gemma nam tot grote verbijstering van de eigenaar een mixed grill. Dit kon een dame alleen volgens hem niet op. Dus werd er een weddenschap afgesloten een fles wijn als haar dit lukte.
Affijn met een fles wijn rijker kwamen we terug op de camping.
Het was erg koud op de camping en dus gingen we binnen (bij Ton en Gemma) een spelletje spelen. De camper stond echter absoluut niet recht dus deze moest rechtgezet worden.
Een korte indruk:
Marian en Jacquelien in de camper de kopjes koffie vast te houden. Ton achter het stuur. Gemma buiten de camper met de elektra in de handen achter de camper aan. De camping was zo groot als een voetbalveld. Toen de camper eindelijk rechtstond was het snoer te kort om bij de elektrische aansluiting te komen. Uiteindelijk zijn ze geeindigd bij de cornervlag.
Bij de cornervlag was het erg stil en eenzaam.
Het geheel is gefilmd door Jan, dus dit moeten jullie zien.
Het was de koudste nacht van de vakantie, iedereen heeft het steenkoud koud gehad.
Abonneren op:
Posts (Atom)