20e camperdag, 24 januari

Vandaag stond het er rafting op het programma.
Na eerst lekker ontbeten te hebben in het zonnetje, splitste de groep zich.
Marian en Liesbeth gingen naar het vogelpark, om eindelijk eens kiwi's te kunnen zien.
De rest had zich aangemeld voor het raften. Met een bus werden we naar de rivier gebracht, waar onze rafting trip zou eindigen.
Hier moesten we ons weer in een wetsuit wurmen. Volledig aangekleed bij zo'n 27 graden moesten we nog een ritje maten van 45 minuten naar het vertrekpunt.
Dit bleek een ware dodenrit te zijn. Het was een weggetje waar huurauto's en campers niet mogen komen. Dit stond ook in het beroemde boekje van Marian en Jacquelien.
Bij sommige bochten moest het busje met een wiel over de afgrond. De mensen die aan die kant van het busje zaten hadden wel een goed uitzicht over de afgrond. Je keek zo'n 100 meter steil naar beneden.
Na dit avontuur overleeft te hebben begon de rafting trip.
Eerst kregen we uitgebreide instructies. Deze waren zo uitgebreid en sarcastisch dat ons de lol langszaam verging.
Echter we hadden al betaald en we blijven Nederlanders dus toch de boot maar in.
We begonnen vrij rustig en de heren begonnen zich al te vervelen.Toen kwam eindelijk de eerste stroomversnellingen. Na de eerste stroomversnelling riep onze gids Tom vertwijfelt, dat hij nog nooit een versnelling zo beroerd had genomen. Het was een wonder dat we nog allemaal in de boot zaten. Dit beloofde wat voor de rest.
We kregen nogmaals uitleg wat voorwaarts en achterwaarts peddelen is.
Stroomversnelling nr twee werd wel wat beter genomen. De groep luisterde inmiddels al wat beter naar Tom. Echter bij het commando "down", bleef Jan gewoon zitten. Tom hield wel van doorpakken, dus kreeg Jan een klap op zjn kop met de begeleidende tekst. " Get Down Idiot" Hier reageerde Jan wel goed op.
De laatste echt grote versnelling bestond uit een tunnel, die we vooral rechtmoesten aanvaren. Deze was erg lang, donker en erg laag. Deze namen we echter als echte pro's. Er was verteld dat zodra we uit de tunnel kwamen er een fotograaf klaar stond. Deze stond inderdaad klaar, echter er wa sook nog een flinke stroomversnelling. Maar ook deze hebben we goed kunnen nemen.
Kortom we hebben het rafting avontuur goed overleeft en we hebben er allemaal flink van genoten. De uren waren voorbij gevlogen.
Zoals al verteld waren Marian en Liesbeth naar het vogelpark geweest. Zij hebben tot nu toe als enige van de groep de levende kiwi mogen aanschouwen. Het is een loopvogel en familie van de struisvogel. Ook hebben zij als eerste van ons de Kea gezien. (hier zijn onze campers naar vernoemd). Met veel lef hebben de dames de kabelbaan naar boven genomen. Het uitzicht over Queenstown was erg mooi.
's Avonds zijn we uit eten geweest bij The Flame op aanraden van Tom de rafting gids. We hebben heerlijk veel vlees gegeten, de ribs waren lekker gezoet.
Tijdens het eten kwam het idee op om de volgende ochtend te gaan parapenten. Alleen de heren waren zo moedig om dit te doen.